Zarejestruj się | Join now

Polski

Jesteś w

Katedra św. Piotra i Najświętszej Marii Panny w Kolonii
Katedra św. Piotra i Najświętszej Marii Panny w Kolonii — Adem Dogan

50.94128˚, 6.95834˚

9.0
Advisor.Travel
Foursquare
Visitors 17 546
Advisor.Travel1
Foursquare17 545
Byłem tu Chcę odwiedzić

+5˚

+3˚ +7˚
Telefon
+49 221 17940100
Godziny otwarcia
Mon–Sun
6:00 AM–7:30 PM
Adres
Domkloster 4, 50667 Kolonia, Niemcy
Współrzędne
50.94128, 6.95834
N50°56'28", E6°57'30"

Katedra św. Piotra i Najświętszej Marii Panny w Kolonii

Katedra świętego Piotra i Najświętszej Marii Panny w Kolonii (niem. Kölner Dom, oficjalnie Hohe Domkirche St. Peter und Maria) – archikatedra, największy i najważniejszy kościół niemieckiej Kolonii. Siedziba arcybiskupstwa kolońskiego istniejącego tutaj od 313 roku.

Współrzędne: 50°56'28″N 6°57'29″E / 50.94111, 6.95806

Katedra w Koloniia
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
240px
Kraj link=Niemcy Niemcy
Typ kulturowe
Spełniane kryterium I, II, IV
Charakterystyka #292
Regionb Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1996
na 20. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO

Katedra świętego Piotra i Najświętszej Marii Panny w Kolonii (niem. Kölner Dom, oficjalnie Hohe Domkirche St. Peter und Maria) – archikatedra, największy i najważniejszy kościół niemieckiej Kolonii. Siedziba arcybiskupstwa kolońskiego istniejącego tutaj od 313 roku.

Budowa obecnej świątyni rozpoczęła się na miejscu rzymskiej świątyni z IV wieku i wcześniejszego kościoła w 1248 i trwała z przerwami ponad 600 lat do 1880. Usytuowana nieopodal rzeki Ren katedra kolońska ma 144 m długości i 86 m szerokości oraz wieże o wysokości 157,38 m[1] Po ukończeniu wież (około 1870) katedra była najwyższą budowlą świata do 1884. Jest drugą co do wysokości neogotycką budowlą na świecie (po katedrze w Ulm) i trzecią co do wielkości neogotycką katedrą świata pod względem powierzchni (po katedrze Świętej Marii w Sewilli i katedrze Narodzin św. Marii w Mediolanie). Powierzchnia kościoła wraz z wieżami to 7000 m². W 1996 r. katedra została wpisana na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Budowla jest wizytówką zarówno Kolonii jak i całych Niemiec, masowo odwiedzaną przez pielgrzymów i turystów; w 2001 było to blisko 6 mln osób. W 2005 roku katedra była jednym z głównych punktów programu Światowych Dni Młodzieży pod przewodnictwem papieża Benedykta XVI.

Budowę świątyni rozpoczęto nie tylko na potrzeby liturgiczne lecz także dla umieszczenia w niej sprowadzonych z Mediolanu relikwii Trzech Króli. Wysokie prezbiterium jest ideowym nawiązaniem do średniowiecznych relikwiarzy. Relikwie uczyniły Kolonię ważnym ośrodkiem pielgrzymkowym w średniowieczu, ustępującym tylko Rzymowi, Jerozolimie, Santiago de Compostela i Akwizgranowi.

Pod względem architektonicznym katedra stanowi cenny przykład recepcji francuskiego gotyku katedralnego oraz rozpowszechnionej na terenie krajów Rzeszy metody wielokrotnego stosowania elementów wertykalnych wewnątrz i na elewacjach zewnętrznych. W XIX wieku była jednym z najważniejszych źródeł inspiracji dla architektury neogotyckiej. Pozostawała nie tylko miejscem percepcji średniowiecznej sztuki budowlanej, lecz stanowiła także inspiracje dla idei umocnienia katolicyzmu w Niemczech, głoszonych m.in. przez Augusta Reicherspergera. Wystrój wnętrza tworzy cenny zbiór sztuki średniowiecznej, nowożytnej i nowoczesnej. Spośród nich wyróżniają się dominujący nad gotyckim ołtarzem głównym z II poł. XIII w. relikwiarz Trzech Króli, przedromański krucyfiks Gerona, gotyckie ołtarze Świętej Klary z XIV w. oraz Ołtarz Patronów Miasta- dzieło Stefana Lochnera, gotyckie rzeźby Apostołów oraz Madonny Mediolańskiej, stalle, liczne witraże z XIII-XX w.

[edytuj] Dzieje

Dawne widoki katedry
Katedra w 1531, wg drzeworytu Antona von Worms


Katedra w 1531, wg drzeworytu Antona von Worms

Hansa Memlinga

]]
Widok Kolonii i katedry wg Hansa Memlinga

Widok katedry w 1788


Widok katedry w 1788

Kościół św. Marcina i katedra (po prawej) w 1856


Kościół św. Marcina i katedra (po prawej) w 1856

Widok katedry z 1875


Widok katedry z 1875

Widok katedry w 1925


Widok katedry w 1925

Katedra w 1945, na pierwszym planie zniszczony [[Most Hohenzollernów

]]
Katedra w 1945, na pierwszym planie zniszczony Most Hohenzollernów

Katedra dziś


Katedra dziś

 

[edytuj] Dawna katedra karolińska

W czasach rzymskich, w pobliżu miejsca gdzie usytuowana jest obecna świątynia znajdowała się północna strona murów dawnego miasta-obozu założonego przez Agrypinę. Miejsce to od tamtych czasów miało charakter sakralny, znajdowała się tu świątynia wzniesiona przez Merkuriusza Augusta. W IV wieku kiedy to do Kolonii dotarło chrześcijaństwo dawną, pogańską świątynię zastąpiono świątynią wzniesioną przez arcybiskupa Maternusa. W dobie Cesarstwa Karolińskiego w latach 818–870 powstała dwuchórowa bazylika z transeptem; chór zachodni dedykowano Świętemu Piotrowi, zaś wschodni Najświętszej Marii Panny – takie wezwanie kolońskiej świątyni dotrwało do dziś. Za czasów pontyfikatu arcybiskupa Bruno poszerzono korpus nawowy o południową i północną nawę, odtąd świątynia była pięcionawowa. Ponadto, na wschód od katedry wzniesiono kościół NMP pełniący funkcję kolegiaty, zwanym St. Maria ad Gradus, który był wielokrotnie przebudowany zwłaszcza w okresie gotyckim, istniał on do XIX w. Dawna katedra kolońska uległa pożarowi dnia 30 kwietnia 1248 roku.

[edytuj] Budowa gotyckiego prezbiterium

W 1164 arcybiskup miasta Rainald z Dassel przywiózł z Mediolanu do Kolonii relikwie Trzech Króli podarowane kościołowi przez Fryderyka Barbarossę. Budowę odpowiedniego relikwiarza zlecono jednemu z najwybitniejszych złotników owych czasów, Mikołajowi z Verdun. Prace złotnicze rozpoczęły się w 1181 a zostały ukończone przez rzemieślników kolońskich prawie czterdzieści lat później. Relikwiarz złożono w starej katedrze, która wkrótce okazała się zbyt mała, by sprostać ogromnej masie pielgrzymów. Nota bene Kolonia wówczas urosła do największego po Ziemi Świętej, Rzymie i Santiago de Compostela ośrodka pielgrzymkowego. W 1225 zapadła decyzja o budowie nowej katedry. Podczas gdy większość budowli sakralnych w Nadrenii powstawała w stylu romańskim ówczesna katedra kolońska mogła budzić uznanie w samej Kolonii i w okolicach, jednakże w stosunku do głównych świątyń dwóch potężnych arcybiskupstw nadreńskich – katedr w Moguncji i Trewirze była niewielką świątynią, nie mówiąc już o zachodniej Europie. Inicjatorami wzniesienia nowej większej katedry byli arcybiskupi Engelbert (lata urzędu 1216–25) i przede wszystkim Konrad von Hochstaden, pierwszy reprezentant elektoratu kolońskiego, który sprawował rządy w latach 1238–1261, którzy obrali jako wzorzec katedry francuskie wzniesione w nowym strzelistym stylu gotyckim. Zastosowanie w budowie form francuskiego gotyku katedralnego było rezultatem orientacji politycznej arcybiskupa von Hochstaden, de facto w celu podkreślenia prestiżu arcybiskupstwa kolońskiego, katedralnej kapituły i katedry jako ośrodka kultu religijnego trzeba było wybrać jak najbardziej wyszukany wzór, stąd wykorzystanie nowych doświadczeń budowlanych i artystycznych zachodniego sąsiada z teologicznego i ideowego punktu widzenia było najlepszym wyborem. Ambicje arcybiskupstwa kolońskiego wzrosły po wykonaniu relikwiarza Trzech Króli, który był summa wszystkich relikwiarzy, dlatego też nowa katedra miała być summa wszystkich katedr.

Kamień węgielny położył w 1248 arcybiskup Konrad von Hochstaden. Pierwszym budowniczym katedry był Gerhard von Rile. Kolejni budowniczowie znani są także z imion, byli to m.in. Arnold i Johannes. Głównym materiałem do budowy katedry był trachyt sprowadzany z Siedmiogórza na wschodnim brzegu Renu. Rezultatem trwających ponad 70 lat prac jest obecne czteroprzęsłowe, poligonalne zamknięte prezbiterium z ambitem i wieńcem wielobocznych kaplic wschodnich (tzw. chevet). Zastosowano tu w pełni formy klasycznego gotyku katedralnego, zarówno w układzie przestrzennym jak i w formie architektonicznej ściśle podporządkowanej nowym myślom teologicznym. Uroczystego poświęcenia prezbiterium dokonano w 1322.

[edytuj] Okres kryzysu

W 1410 wieżę południową podciągnięto do drugiego piętra i wkrótce zawieszono dzwony: dzwon Trzech Króli (w 1418), Pretiosa (w 1448) oraz Speciosa (w 1449). Tempo prac budowlanych zaczęło słabnąć pod koniec XV wieku. Około 1510 wstrzymano budowę z powodu problemów finansowych i braku zainteresowania. Prace zarzucono ostatecznie w 1560, pozostawiając ukończoną wieżę południową wraz z niższymi partiami nawy i fasady. Na ponad trzysta lat sylwetkę miasta zdominowała niedokończona budowla z ogromnym żurawiem pochylonym nad wieżą południową. Z tego okresu pochodzi powiedzenie, że wcześniej przyjdzie koniec świata niż katedra będzie gotowa.

[edytuj] Ukończenie budowy

Rzut przyziemia katedry Wraz z narodzinami romantyzmu i związanym z nim kultem gotyku wznowiono prace nad ukończeniem katedry. Szczęśliwym trafem odnaleziono również oryginalne plany fasady katedry. W 1814 w Darmstadt Georg Moller znalazł część planów sporządzonych przez drugiego budowniczego katedry Arnolda. Na drugą ich część natrafił w 1816 w Paryżu Sulpiz Boisserée, który obok Josepha Görresa stał się głównym propagatorem idei ukończenia budowy katedry. Ponadto, patronat nad pracami objął August Reichensperger, polityk tworzącej się wówczas partii Centrum, propagator odnowienia katolicyzmu w Niemczech i sztuki gotyckiej, twórca licznych książek o sztuce.

Kamień węgielny pod dalszą budowę położył w 1842 król pruski Fryderyk Wilhelm IV oraz ówczesny koadiutor, a późniejszy arcybiskup Johannes von Geissel. Położenie kamienia węgielnego poprzedziło powstanie kolońskiego towarzystwa budowy katedry, które zajęło się zbiórką pieniędzy. Prace nad katedrą wspomagało finansowo państwo pruskie. Dziełem tym kierowali znani architekci doby neogotyku, Ernst Friedrich Zwirner, Karl Eduard Richard Voigtel, Vincenz Statz i inni. Natomiast prace nad dekoracją rzeźbiarską powierzono licznemu warsztatowi, który reprezentował m.in. Peter Fuchs i wspomniany Ernst Zwirner. Po śmierci Zwirnera budowę kontynuował Karl Eduard Richard Voigtel. Katedrę ukończono po ponad 600 latach w roku 1880.

[edytuj] Czasy najnowsze

Podczas gdy większość starego miasta Kolonii została niemalże zrównana z ziemią wskutek bombardowań lotnictwa alianckiego, katedra pomimo kilku trafień bomb ocalała od poważniejszych zniszczeń. W kilku miejscach zniszczony został dach i fragmenty sklepień, ponadto na elewacjach zanotowano liczne uszkodzenia wskutek odprysków po eksplozjach pocisków.

W ostatnich dekadach katedra ucierpiała najbardziej wskutek zanieczyszczenia powietrza. Kwaśne deszcze przeżerały kamień a spaliny zafarbowały go na ciemno szaro. W latach 2004–2006 katedra znajdowała się na liście zagrożonych obiektów światowego dziedzictwa UNESCO[2]. Prace restauratorskie trwają nieprzerwanie, by na bieżąco wymieniać uszkodzone fragmenty elewacji.

Dnia 15 listopada 1980 podczas swojej pielgrzymki do RFN papież, Jan Paweł II odwiedził katedrę, w której odprawił uroczystą mszę św. Na wspomnienie jego wizyty Elmar Hillebrand wykonał w 1985 pamiątkową płytę wmurowaną w jeden z północnych filarów nawy głównej. W sierpniu 2005 katedra była jednym z głównych punktów obchodów Światowych Dni Młodzieży, którym przewodniczył Benedykt XVI.

[edytuj] Ikonografia

Katedra w Kolonii stała się treścią licznych dzieł malarstwa i grafiki. Spośród najbardziej znanych przykładów, serię przedstawień otwierają zachowane do dziś plany niektórych części świątyni z tzw. planem F na czele – ponad czterometrowym rysunkiem, projektem fasady zachodniej wykonanym na pergaminie uwzględniający najdrobniejsze detale architektoniczne. Pozostałe rysunki ilustrują fragmenty elewacji bocznych i rzuty. Charakterystyczny widok katedry od strony Renu z ukończonym prezbiterium i budowaną wieżą południową znany jest przede wszystkim z serii malowideł zdobiących relikwiarz Św. Urszuli wykonanych przez Hansa Memlinga. W podobnym stanie budowy katedra prezentuje się w sławnym drzeworycie ukazującym panoramę Kolonii wykonanym w 1531 przez malarza i grafika Antona Woensama.

[edytuj] Architektura

Architektura katedry
Wnętrze katedry w 1900...


Wnętrze katedry w 1900...

... i dziś


... i dziś

Fragment nawy głównej


Fragment nawy głównej

Wnętrze wieży południowej.


Wnętrze wieży południowej.

Widok katedry w nocy


Widok katedry w nocy

Gotycki portal św. Piotra – fragment fasady zachodniej


Gotycki portal św. Piotra – fragment fasady zachodniej

pinakle.

]]
Widok na przypory prezbiterium. Widoczne pinakle.

wimperg z ślepym maswerkiem i maską.

]]
Jedna z ozdobnych wimperg z ślepym maswerkiem i maską.

 

Architektura wzniesionej w całości z kamienia katedry jest jednym z największych osiągnięć budownictwa gotyckiego i jest dobrym świadectwem nie tylko znajomości, lecz także indywidualnej redakcji form klasycznego gotyku katedralnego, który narodził się we Francji. Układ przestrzenny prezbiterium wraz z ambitem i wieńcem kaplic, proporcje oraz diafaniczność (przezroczystość konstrukcji) zostały tu konsekwentnie zastosowane, przez co wschodnia część katedry jest osiągnięciem myśli teologiczno-artystycznej znanej od czasów rządów opata Sugera który patronował rozbudowie opackiego kościoła Saint-Denis koło Paryża. Formy architektoniczne katedry kolońskiej nawiązują do głównych osiągnięć XII i XIII-wiecznego gotyku francuskiego m.in. Sainte-Chapelle i katedry w Amiens. Co więcej, budowniczym udało się w katedrze kolońskiej podsumować osiągnięcia architektury na terenie monarchii Kapetyngów. Od strony ideowej, według francuskich wzorców prezbiterium ma przypominać swoim bogactwem i wielością motywów architektonicznych dzieła złotnicze. Mieszczące się w starszym późnoromańskim relikwiarzu szczątki Trzech Króli umieszczono w sui generis wielkim architektonicznym relikwiarzu. Dwuwieżowa fasada znana z XIV-wiecznych rysunków odbiega od klasycznych form ku rozwiązaniom indywidualnym, powszechnym na terenie Rzeszy.

[edytuj] Układ przestrzenny

Katedra w Kolonii w obecnym kształcie ma plan krzyża łacińskiego. Jest orientowaną pięcionawową bazyliką, z trójnawowym transeptem i prezbiterium z ambitem i wieńcem kaplic. Od zachodu dwie wieże na planie kwadratu. Układ świątyni, gdzie obejście ma kontynuację w bocznych nawach transeptu a następnie w korpusie nawowym nawiązuje do układu przestrzennego średniowiecznego kościoła pielgrzymkowego. Wszakże relikwie Trzech Króli miały być planowo usytuowane na skrzyżowaniu naw, po wzniesieniu prezbiterium usytuowano je we kaplicy Trzech Króli – usytuowanej w "kluczu" kościoła, na wschodzie, wprost za ołtarzem głównym. W skrajnych, zachodnich kaplicach bocznych ambitu znalazły się dwa inne ważne dzieła o charakterze kultowym – krucyfiks Gerona (po stronie północnej) oraz Madonna Mediolańska (po stronie południowej). W rezultacie wszystkie te ułożone hieratycznie dzieła tworzą trójkąt skierowany na wschód, stąd ambit z wieńcem kaplic był ostatnim odcinkiem pielgrzymkowego szlaku, którego punkt kulminacyjny został usytuowany ściśle we wschodniej części. Prezbiterium, które od reszty świątyni odgradzała przegroda chórowa było zastrzeżone dla duchowieństwa.

Plan katedry charakteryzuje się klarownością i niemal w pełni uporządkowanymi proporcjami. Zestawione ze sobą poszczególne przęsła tworzą harmonię opartą na kwadratach wielkości przęsła które tworzy skrzyżowanie naw. Czytelna jest tu także ideowa hierarchia, to na skrzyżowaniu naw miał być planowo usytuowany relikwiarz Trzech Króli. Każdemu kwadratowi wielkości powyższego przęsła odpowiadają po dwa prostokątne przęsła w nawie głównej środkowej części transeptu i prezbiterium oraz po cztery w pozostałych nawach. W konsekwencji szerokość par naw bocznych oraz nawy głównej jest taka sama. W przypadku nawy poprzecznej dokonano redukcji o jedną z naw z każdej strony, przy czym nie naruszyło to proporcji całej świątyni. Część wschodnia – zamknięcie prezbiterium z ambitem i wieńcem kaplic tworzy z resztą katedry jednolitą całość. Cześć zachodnia, z wieżami choć ma podobne proporcje do reszty jest wyraźnie wydzielona.

[edytuj] Prezbiterium

Najstarszą częścią katedry jest część wschodnia którą tworzą czteroprzęsłowe prezbiterium które zamknięte jest poligonalnie (7/12 boków) z obejściem i wieńcem kaplic, z których siedem wschodnich mają wieloboczny, centralizujący plan, pozostałe mają plan prostokątny, przy czym skrajne kaplice ambitu – Św. Krzyża i NMP są większe od pozostałych. Transept liczy dziewięć przęseł z kwadratowym skrzyżowaniem naw pośrodku, zaś korpus nawowy ma sześć przęseł, przy czym nawa główna wraz z chórem muzycznym liczy osiem przęseł. Dwóm zachodnim przęsłom nawy głównej odpowiadają po cztery przęsła znajdujące się w przyziemiu wież.

Wnętrze katedry jest w całości nakryte sklepieniem krzyżowo-żebrowym wspartym na bogato profilowanych służkach przylegających do murów lateralnych. W przypadku arkad międzynawowych w dolnych partiach służki przylegają do filarów wiązkowych. Służki u nasady sklepień są ozdobione kapitelami o różnorodnych formach dekoracji. Konsekwentnie powtórzono dwie wysokości wnętrza – jednolita wysokość ma nawa główna, prezbiterium i najwyższa nawa transeptu oraz pary naw bocznych korpusu nawowego, obejście z kaplicami i nawy boczne transeptu.

Ściany prezbiterium i nawy głównej zostały podzielone na trzy strefy, najniższą, którą tworzą arkady międzynawowe, środkową z ciągiem ażurowych czterodzielnych triforiów oraz wyższą z wielkimi czterodzielnymi oknami o bogatej dekoracji maswerkowej. Wysokość najniższej i najwyższej strefy jest taka sama, co jest zgodne z proporcjami najważniejszych katedr francuskich (katedry w Chartres, Reims, Beauvais). Ostatni z tych przykładów ma charakterystyczną formę triforiów, do których podobne są triforia kolońskiej katedry. Układ służek i kapiteli które zdobią nasadę kapiteli cechuje lekkość, co jest przykładem indywidualnej redakcji form przejętych z Ile-de-France.

[edytuj] Elewacje zewnętrzne

Formy francuskiego gotyku klasycznego zastosowano na zewnątrz katedry, przede wszystkim w konstrukcji. Ściany nawy głównej, środkowej nawy transeptu oraz prezbiterium niemal w całości są przeprute oknami. Każde przęsło oddzielone jest skomplikowanym lecz uporządkowanym systemem łuków oporowych o wysublimowanej artykulacji i licznych elementów wertykalizujących świątynię, głównie fiale o wyszukanej formie. Okna obramione są wimpergami ze ślepymi maswerkami z motywami liściastych masek. Koronę murów wieńczą maswerkowe balustrady z fialami.

[edytuj] Fasada zachodnia

Fasada zachodnia jest w większości efektem XIX-wiecznych prac budowlanych, przy czym jej forma jest całkowicie podporządkowana XIV-wiecznym projektom, przede wszystkim planowi F. Wysokie, 157-metrowe wieże są symbolem i dumą katedry i miasta, od 1880 do 1981 (wzniesienie wieży telewizyjnej zw. Coloniusem) były najwyższymi w mieście, obecnie są trzecimi (po wieży katedry w Ulm i kopule kościoła w bazyliki Matki Bożej Królowej Pokoju w Jamusukro, Wybrzeże Kości Słoniowej).

Najstarszą częścią fasady jest dolna partia wieży południowej (dwie kondygnacje) wraz z portalem zwanym Bramą Św. Piotra prowadzącym pośrednio do nawy południowej. Dwie dolne kondygnacje są podzielone na pięć osi, po dwie w wieżach oraz osi środkowej mieszczącej na dole główne wejście z XIX-wiecznym portalem i wielkim oknem z bogatą dekoracją maswerkową. Oś środkową fasady wieńczy trójkątny szczyt z laskowaniami.

[edytuj] Wieże

Wieże mają w przyziemiu plan kwadratowy ich długość i szerokość w przybliżeniu odpowiadają dwóm przęsłom naw bocznych. Dwie górne kondygnacje przechodzą w plan ośmioboku. W narożach, ponad druga kondygnacją wznoszą się strzeliste wieżyczki sięgające koronę murów czwartej kondygnacji wież. Obie wieże wieńczą ażurowe, strzeliste, ostrosłupowe hełmy z bogatą dekoracją maswerkową podzieloną na dziewięć stref. Hełmy wieńczą krzyże o podwójnych ramionach – symbole godności arcybiskupiej.

[edytuj] Dzwony

W trzeciej kondygnacji wieży południowej oraz w wieżyczce na sygnaturkę wisi zespół jedenastu dzwonów, który w opinii kampanologii należy do największego w Niemczech. Pięć z nich pochodzi z czasów budowy gotyckiej katedry, przede wszystkim Dzwon Trzech Króli (przelany w 1880), Pretiosa i Speciosa. Najstarsze dzwony to niewielkie dzwony wtórnie zawieszone na sygnatyrce – Angelus i Wandlungsglocke które datowane są na początek XIV wieku. Dzwon Angelusglocke wybijał na Anioł Pański natomiast Wandlungsglocke bił podczas eucharystycznego aktu przeistoczenia Chleba i Wina. Największy dzwonem jest Dzwon Świętego Piotra, potocznie nazywany Grubym Piotrkiem (niem. Dicke Pitter) , który de facto jest obecnie największym bijącym dzwonem na świecie. Dzwoni w święto Trzech Króli, Święto Apostołów Piotra i Pawła, święta maryjne i w najważniejsze uroczystości kościelne. Do 1918 istniał tzw. Dzwon Cesarski (niem. Kaiserglocke) odlany przez ludwisarza Andreasa Hamma na pamiątkę zwycięskiej wojny francusko-pruskiej w 1871. Miał dźwięk cis0, ważył 27000 kg, w tym serce ok. 1000 kg. Pod koniec I wojny światowej dzwon został zarekwirowany przez wojsko i przetopiony na artylerię. Do dziś zachowało się jego serce które usytuowano na zewnątrz katedry przy narożu nawy południowej i zachodniej nawy transeptu.

Lp. Nazwa Data odlania Ludwisarz, miejsce odlewu Wysokość
(m)
Średnica
(mm)
Ciężar
(kg)
Dźwięk
(16tel)
Fotografia
1 St. Petersglocke
(Dicke Pitter, Gruby Piotrek)
1923 K. Richard Heinrich Ulrich,
Apolda
4,5 3220 24000 c0 –5 60px
2 Pretiosa 1448 Heinrich Brodermann &
Christian Cloit, Kolonia
2,45 2400 10500 g0 +1 60px
3 Speciosa
(Marienglocke)
1449 Johannes (Hoer[n]ken) de Vechel,
Kolonia
2,03 2030 5600 a0 –2 60px
4 Dreikönigenglocke 1880 Carl Louis Hermann Große,
Drezno
1,42 1740 3800 h0 +5 60px
5 Ursulaglocke 1862 Joseph Beduwe,
Akwizgran
1,41 1600 3680 +5 60px
6 Josephsglocke 1998 Hans A. Mark & Cornelia Mark-Maas  ? 1468 2200 +2 60px
7 Kapitelsglocke
(Karlsglocke)
1911 Karl (I) Otto,
Brema
1,07 1287 1400 ±0 60px
8 Aveglocke 1911 Karl (I) Otto,
Brema
0,90 1080 830 ±0 60px
9 Angelusglocke (dawn. Aveglocke) Pocz. XIV w. nieznany  ? 1047 763 as¹ +2 60px
10 Mettglocke (dawn. Dzwon kapituły) 1719 Antonius Cobelenz, Kolonia 0,63 788 280 +7 60px
11 Wandlungsglocke (dawn. Dzwon zegarowy) Pocz. XIV w. nieznany 0,65 806 428 –2 60px

[edytuj] Wymiary

Katedra Św. Piotra i NMP w Kolonii
Katedra widziana od strony Renu w dzień...


Katedra widziana od strony Renu w dzień...

...i w nocy


...i w nocy

Widokówka z 1851


Widokówka z 1851

Rysunki katedry z leksykonu konserwatorskiego Myersa


Rysunki katedry z leksykonu konserwatorskiego Myersa

Widok na gotyckie prezbiterium


Widok na gotyckie prezbiterium

Widok katedry od strony północno-wschodniej


Widok katedry od strony północno-wschodniej

Wnętrze zwieńczenia wieży południowej z dekoracją maswerkową


Wnętrze zwieńczenia wieży południowej z dekoracją maswerkową

Gotyckie witraże


Gotyckie witraże

Witraż z przedstawieniem Pokłonu Trzech Króli z 1507


Witraż z przedstawieniem Pokłonu Trzech Króli z 1507

Widok z wieży katedralnej na Stare Miasto, po lewej gotycki kościół Franciszkanów (XIII-XIV w.)


Widok z wieży katedralnej na Stare Miasto, po lewej gotycki kościół Franciszkanów (XIII-XIV w.)

 
Długość zewnętrzna 144.58 m </tr> Szerokość zewnętrzna 86.25 m </tr> Szerokość fasady zachodniej 61.54 m </tr> Długość korpusu nawowego (wewnątrz) 45.19 m </tr> Wysokość nawy głównej (wewnątrz) 43.35 m </tr> Wysokość naw bocznych (wewnątrz) 19.80 m </tr> Wysokość wieży południowej 157.31 m </tr> Wysokość wieży północnej 157.38 m </tr> Wysokość sygnaturki 109.00 m </tr> Szerokość fasad transeptu 69.95 m </tr> Wysokość dachu 61.10 m </tr> Powierzchnia 7,914 m² </tr> Powierzchnia okien 10 000 m² </tr> Powierzchnia dachów 12 000 m² </tr> Kubatura 407 000 m³ </tr>

[edytuj] Wnętrze i wystrój katedry

Wnętrze katedry kolońskiej zachowało liczne dzieła sztuki, przede wszystkim średniowiecznej. Lwia część dzieł nowożytnych została usunięta w ramach całkowitej regotycyzacji katedry, niektóre m.in. ołtarze Św. Klary i Świętych Patronów Kolonii są dziełami umieszczonymi w katedrze wtórnie, pochodzą głównie z nieistniejących już świątyń w Kolonii. Także XIX-wieczna faza budowlana zostawiła wewnątrz liczne dzieła plastyczne (gł. rzeźby i witraże) których charakter i forma są w większości ściśle związane z gotycką architekturą i plastyką.

[edytuj] Prezbiterium

Prezbiterium wraz z ambitem i wieńcem stanowi rdzeń katedry, od strony architektonicznej, ideowej a także pod kątem wystroju wnętrza. W części chórowej zachowało się niemalże kompletne wyposażenie, przy czym główne dzieło – relikwiarz Trzech Króli został wtórnie umieszczony za mensą ołtarza głównego.

[edytuj] Ołtarz główny

We wschodniej części prezbiterium znajduje się ołtarz główny, który w obecnej formie tworzy datowana na rok 1322 rokiem kamienna mensa ozdobiona wykonaną z marmurów bogatą dekoracją figuralną. Za nią na wysokim postumencie, w nowoczesnej, specjalnie wykonanej z szyb pancernych gablocie mieści się najważniejsze i najbardziej znaczące dzieło sztuki, ideowa podstawa całej katedry, arcybiskupstwa kolońskiego a także całej dawnej Rzeszy – Relikwiarz Trzech Króli.

[edytuj] Gotycki stół ołtarzowy
15px Osobny artykuł: :Ołtarz główny katedry w Kolonii.

Poświęcony dnia 27 września 1322 i dedykowany świętemu Piotrowi ołtarz główny zachował gotycką mensę – stół ołtarzowy, którego płyta wierzchnia wykonana jest z czarnego marmuru. Podstawę jej tworzą cztery ściany pokryte rzeźbioną z białego marmuru dekoracją figuralno-architektoniczną. Tworzą ją ostrołukowe arkady zwieńczone stylizowanymi wimpergami, umieszczonych w ażurowym, maswerkowym tle. Część oryginalnych rzeźb nie zachowała się do dziś, kilka z nich znajduje się w kolońskim Muzeum A. Schnütgena. Na osi środkowej wyeksponowano reliefowe przedstawienie Koronacji Marii przez Zbawiciela. Po bokach znajdują się pełnoplastyczne figurki Dwunastu Apostołów. Najbliżej głównej sceny znajdują się przedstawienia świętych Piotra i Pawła. W podobny sposób zakomponowano pozostałe boki mensy. Na osiach krótszych boków zostały przedstawione sceny Ofiarowania Chrystusa w świątyni i Zwiastowanie NMP zaś od strony wschodniej scena Pokłonu Trzech Króli.

[edytuj] Relikwiarz Trzech Króli
Relikwiarz Trzech Króli
[[Relikwiarz Trzech Króli – strona przednia.

]]
Relikwiarz Trzech Króli – strona przednia.

Trzech Króli wg XIV-wiecznego rysunku.

]]
Prezentacja relikwii Trzech Króli wg XIV-wiecznego rysunku.

Księgi Nahuma

]]
Wizerunek proroka Nahuma autora Księgi Nahuma

 
15px Osobny artykuł: :Relikwiarz Trzech Króli.

Najcenniejszym obiektem katedry jest znajdujący się w ołtarzu głównym relikwiarz Trzech Króli – dzieło średniowiecznej sztuki złotniczej w Europie. Wykonany został pomiędzy 1181 a ok. 1230. Relikwiarz jest w typie domkowym, składa się z trzech sarkofagów które tworzą sui generis trójnawową bazylikę: dwa sarkofagi stojące obok siebie tworzą podstawę dla trzeciego sarkofagu. Wykonany jest z drewna, całkowicie pokrytego złotą i srebrną okładziną i wyszukanymi dekoracjami z metali szlachetnych oraz ponad tysiąca kamieni szlachetnych, gemm i kamei. Na ścianach relikwiarza przedstawiono biblijną historię świata oraz postaci proroków i apostołów. Autorem tego dzieła jest Mikołaj z Verdun i jego warsztat.

[edytuj] Stalle

Po obu stronach, wzdłuż prezbiterium znajdują się po trzy ciągi, dwurzędowych, gotyckich stalli liczących razem 104 siedziska, cenne dzieło wczesnogotyckiej snycerki. Według badań dendrochronologicznych obejmujących podstawy stalli czas powstania tego monumentalnego dzieła datuje się na lata pomiędzy 1308 a 1311 rokiem. Funkcja tego dzieła nie ograniczała do użytku przez reprezentantów kolońskiego duchowieństwa i kapituły katedralnej. Dwa wydzielone siedziska były zastrzeżone dla papieża i cesarza. Wykonane in situ dzieło poświadcza znajomość lotaryńskiej i paryskiej plastyki doby gotyku. Bogata pełnoplastyczna dekoracja ornamentalna i figuralna obejmuje przede wszystkim przegrody pomiędzy siedziskami i poszczególnymi ciągami stalli. Ponadto na ściankach znajdują się liczne konsole i płaskorzeźby tworzące sceny ze Starego Testamentu (m.in. Daniel w lwiej jamie, Samson zwyciężający lwa) ponadto wątki moralizujące (cnoty i przywary) ukryte w przedstawieniach zoomorficznych i rodzajowych. Wątki muzyczne ilustrują liczne muzykujące anioły, natomiast figurki tancerek w średniowieczu interpretowano jako źródło niebezpieczeństw grożących ludzkiej duszy. Na siedzisku cesarskim wyobrażenie Konstantyna Wielkiego, na papieskim Sylwestra I.

[edytuj] Malowidła przegrody chórowej

Stalle przylegają do przegrody chórowej która od strony prezbiterium ozdobiona jest wielkim cyklem malowideł zawierające wielki cykl poświęcony Marii, patronom Kolonii, oraz wątków papieskich i cesarskich, dwóch największych potęg chrześcijańskiej Europy. Poszczególne sceny są wpisane w malowaną dekorację architektoniczną, dzielącą całość na trzy strefy. W dolnej strefie w arkadowych obramieniach znajdują się całopostaciowe przedstawienia tworzące poczet cesarzy rzymskich (po stronie północnej) oraz poczet biskupów i arcybiskupów Kolonii, który kończy przedstawienie Walrama von Jülich (1332–1349). W środkowej strefie znajduje się główne cykle, po północnej stronie Życie Świętego Piotra, Legenda świętego Sylwestra, od strony południowej wątki z życia Marii i Trzech Króli oraz świętych Feliksa i Nabora oraz Gregor ze Spoleto. Najwyższa strefę tworzą raportowo zakomponowane motywy architektoniczne – ostrołukowej arkady, wimpergi, fiale i wieżyczki. Gama kolorystyczna malowideł oscyluje wokół brązów, błękitów, złocieni i czerwieni. Od strony stylistycznej i warsztatowej, malowidła mają charakter heterogeniczny, oprócz wpływów miejscowej sztuki, gdzie rozwinęła się tzw. szkoła kolońska, poświadczają znajomość malarstwa książkowego Francji i Anglii, ponadto dostrzegalne są wpływy malarstwa włoskiego i zwiastunów czeskiej sztuki dworskiej doby Luksemburgów.

[edytuj] Zespół gotyckich figur

Od strony prezbiterium do filarów międzynawowych przylegają ponad naturalnej wielkości, kamienne figury Dwunastu Apostołów. Umiejscowienie apostołów przy filarach determinuje filary jako symbol podstawy Kościoła katolickiego i posługi apostolskiej chrześcijańskiego duchowieństwa. W dobie gotyku, ten cykl został po raz pierwszy zastosowany w 1248 w paryskiej Sainte-Chapelle, kolońska realizacja datowana jest na wczesne lata drugiej połowy XIII stulecia. Figury te charakteryzuje kontrast pomiędzy naturalizmem a gotycka stylizacją. O ile twarze, proporcje i kontrapostowe upozowanie mieszczą się w kategoriach realizmu, tak fryzury i dekoracja bogatych kostiumów są stylizowane. Każdy z apostołów odziany jest w pełne splendoru reprezentacyjne stroje, mocno sfałdowane szaty. W rękach trzyma księgę i charakterystyczny dla każdego z nich atrybut. Podstawę figur stanowią konsole o bogatej dekoracji roślinnej, zaś zwieńczenie baldachimy w formie wielobocznych wieżyczek na których został przedstawiony koncert anielski. Wyrzeźbione instrumentarium tworzą m.in. dzwonki, skrzypce, dudy, lutnia, trąby, tamburyn, ponadto jeden anioł śpiewa. Przy dwóch wschodnich filarach znajdują się tworzące wspólną całość cyklu figury Jezusa i Marii.

[edytuj] Wystrój kaplic

Krucyfiks Gerona
[[Krucyfiks Gerona – widok ogólny.

]]
Krucyfiks Gerona – widok ogólny.

Górna część krucyfiksu


Górna część krucyfiksu

Detal krucyfiksu.


Detal krucyfiksu.

 

Do obejścia katedry przylegają czworoboczne oraz wieloboczne kaplice, pełniące rolę kultową, ponadto są to miejsca spoczynku arcybiskupów kolońskich. Podobnie jak prezbiterium zachowały bogaty wystrój wnętrz w tym liczne dzieła sztuki średniowiecznej.

[edytuj] Malowidła ścienne

Ściany kaplic niegdyś w całości były polichromowane, wraz z witrażami tworzyły integralną całość. Do dziś się zachowały datowane na XIV i XV wiek fragmenty, w tym największy zespół malowideł w kaplicy Św. Agnieszki przedstawiający wątki z Legendy Krzyża Świętego oraz życia świętej Irmgardy z Zutphen, księżniczki Geldern, fundatorki licznych szpitali i domów dla ubogich. W kaplicy Św. Jana zachowała się Grupa Ukrzyżowania ze świętymi Janem Chrzcicielem i Wawrzyńcem. W kaplicy Św. Szczepana malowidła ze scenami z życia świętego Gerona oraz Ukamieniowanie św. Szczepana.

[edytuj] Krucyfiks Gerona

15px Osobny artykuł: :Krucyfiks Gerona.

Po stronie północnej katedry, przy wejściu do ambitu obiegającego apsydę, w kaplicy Św. Krzyża, obok wejścia do zakrystii, znajduje się pochodzący z X wieku krucyfiks Gerona, jedno z kluczowych dzieł rzeźby wczesnoromańskiej zaliczany jest w poczet sztuki ottońskiej. Ten monumentalny krucyfiks ma wysokość 2,88 m (naturalnej wielkości figura Chrystusa 1,76 m.), wykonany jest z drzewna orzechowego. Swoją nazwę zawdzięcza fundatorowi arcybiskupowi Gerowi (lata pontyfikatu 969-976).

[edytuj] Ołtarz Trzech Króli

Ołtarz Trzech Króli
[[Ołtarz Trzech Króli – widok otwartego tryptyku

]]
Ołtarz Trzech Króli – widok otwartego tryptyku

Pokłon Trzech Króli – główna część ołtarza.


Pokłon Trzech Króli – główna część ołtarza.

Zwiastowania

]]
Widok zamkniętego tryptyku ze sceną Zwiastowania

 
15px Osobny artykuł: :Ołtarz Trzech Króli.

Po stronie południowej, w kaplicy Maryjnej (niem. Marienkapelle) znajduje się dzieło XV-wiecznej sztuki kolońskiej – Ołtarz Trzech Króli, (znany także jako Ołtarz Świętych Patronów Kolonii niem. Altar der Kölner Stadtpatrone lub niem. Kölner Dombild). Zgodnie z nazwą ołtarz ten dedykowany jest głównym patronom miasta, które w czasie powstania dzieła było Wolnym Miastem Rzeszy i głównym ośrodkiem Hanzy. Zleceniodawcą dzieła była kolońska Rada Miejska. Do XIX wieku ołtarz mieścił się w kaplicy ratusza kolońskiego. Jest to tryptyk który jest chef d'oeuvre malarza późnego gotyku, Stephana Lochnera, jednego z głównych przedstawicieli tzw. szkoły kolońskiej. Główną część ołtarza przedstawia scenę Pokłonu Trzech Króli z usytuowaną centralnie Madonną z Dzieciątkiem, skrzydła boczne tryptyku przedstawiają m.in. św. Urszulę w otoczeniu dziewic oraz św. Gereona. Na rewersach Zwiastowanie Pannie Maryi.

[edytuj] Madonna Mediolańska

15px Osobny artykuł: :Madonna Mediolańska.

Obok ołtarza Trzech Króli stoi Madonna Mediolańska, wczesnogotycka, monumentalna rzeźba z przełomu XIII i XIV w. wykonana na miejscu dawnej figury którą z Mediolanu, wraz z relikwiami Trzech Króli sprowadził do katedry Fryderyk Barbarossa. W 1248 uległa zniszczeniu podczas pożaru. Rzeźba ta miała charakter kultowy, mieściła się w pod gotyckim baldachimem wspartym na czterech kolumnach (do dziś zachował się fragment zwieńczenia jednej z czterech arkad). Należy do jednych z pierwszych gotyckich przedstawień Madonny z Dzieciątkiem.

[edytuj] Wystrój transeptu i korpusu nawowego

Inne dzieła sztuki w katedrze
Gotycki ołtarz Klarysek


Gotycki ołtarz Klarysek

[[Madonna Mediolańska

]]
Madonna Mediolańska

Gotycka figura św. Krzysztofa z XVI w.


Gotycka figura św. Krzysztofa z XVI w.

Rychezy

]]
XIV-wieczny obraz z przedstawieniem Rychezy

Późnogotycki Grób Pański.


Późnogotycki Grób Pański.

Jeden z gotyckich witraży.


Jeden z gotyckich witraży.

XIX-wieczny witraż ufundowany przez księcia Bawarii, Ludwika I


XIX-wieczny witraż ufundowany przez księcia Bawarii, Ludwika I

 

[edytuj] Ołtarz Klarysek

15px Osobny artykuł: :Ołtarz Klarysek.

Przy narożniku północnej nawy i ramienia transeptu usytuowane jest gotyckie retabulum ołtarza formie poliptyku, wykonane w dwóch etapach, w 1350/60, a następnie ok. 1400 dla kolońskiego kościoła Klarysek, który wraz z klasztorem został zburzony w XIX wieku. Najcenniejsze elementy wystroju usytuowano wtórnie w różnych kościołach miasta, natomiast poliptyk przeniesiono do katedry, który usytuowano za stołem ołtarza głównego. Konserwacja dzieła w 1907-1919, podczas której został domalowany wielki obraz na odwrociu szafy retabulum, odsłoniła co prawda część malowideł z XIV wieku, jednak kosztem malowideł z XV stulecia, przede wszystkim na zewnętrznych skrzydłach. Po ostatniej wojnie retabulum umieszczono w pobliżu północnego ramienia transeptu katedry.

Retabulum Ołtarza Klarysek składa się z środkowego korpusu mieszczącego pośrodku tabernakulum oraz dwóch par skrzydeł ruchomych z podzielonymi na dwie strefy ostrołukowymi arkadami mieszczącymi malowane kwatery i rzeźby. Zamknięty ołtarz przedstawia w podzielonych na dwie strefy malowanych arkadach postaci świętych reprezentujących męczenników, dziewice oraz zakonników i zakonnice (m.in. święci Franciszek Ludwik, Antoni i Klara). Pierwsze otwarcie zawiera namalowany ok. 1400 cykl malowanych scen z życia Chrystusa i Marii, natomiast drugie zawiera w arkadowych niszach w górnej strefie pełnoplastyczne figury Dwunastu Apostołów w dolnej popiersia relikwiarzowe. Tabernakulum zdobią drzwi z przedstawieniem Świętego Marcina w rzadkim typie ikonograficznym ukazującego świętego w pełni splendoru stroju biskupiego dokonujący akt przeistoczenia. Powyżej w arkadowej aediculi figura Madonny z Dzieciątkiem.

Przy filarze południowo wschodniego naroża skrzyżowania naw drewniana renesansowa ambona, najstarsze zachowane dzieło tego typu w Kolonii. Charakteryzuje się architektoniczną formą przypominającą nakryty baldachimem balkon o powściągliwej dekoracji. Wyróżniają się płaskorzeźbione przedstawienia świętych Piotra i Pawła. Obok przy następnym filarze transeptu monumentalna piaskowcowa figura Madonny z Dzieciątkiem, gotycka z ok. 1420 roku. Od strony stylistycznej reprezentuje gotyk międzynarodowy, co poświadcza wysublimowane upozowanie, delikatne gesty Marii i Jezusa, wreszcie płynny układ draperii o miękkim modelunku światłocieniowym.

[edytuj] Witraże

Okna katedry zdobią liczne witraże z XIII – XX w. Najstarszym witrażem (1260) jest umiejscowione w centralnej kaplicy ambitu okno biblijne (niem. Bibelfenster), przedstawiające starotestamentowe proroctwo wydarzeń Ewangelii. Po stronie południowej katedry znajdują się barwne XIX-wieczne okna bawarskie, podarowane przez króla Ludwika I.

[edytuj] Zobacz też

  • Architektura gotycka w Niemczech
  • Lista najwyższych kościołów na świecie

[edytuj] Przypisy

[edytuj] Bibliografia

  • Klaus Gereon Beuckers, Der Kölner Dom. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 2004,
  • Dieter Breuers, Fenster, Pfeiler und Gewölbe: die Geschichte des Kölner Doms. Bastei-Lübbe, Bergisch Gladbach 1999.
  • Rolf Lauer, Der Schrein der Heiligen Drei Könige (Meisterwerke des Kölner Domes, t. 9, Köln 2006.
  • Paul Mikat, 750 Jahre Gotischer Dom zu Köln: Zeiten des Domes, Düsseldorf 1999,
  • Sebastian Ristow, Die frühen Kirchen unter dem Kölner Dom: Befunde und Funde vom 4. Jahrhundert bis zur Bauzeit des alten Domes, Köln 2002.
  • Jakob Schlafke, Der Kölner Dom, Firenze 1984
  • Helga Sciure, Frank Möbius (red.), Geschichte der Deutschen Kunst 1200-1350 Leipzig 1989
  • Christa Schulze-Senger, Wilfried Hansmann: Der Clarenaltar im Kölner Dom. Dokumentation der Untersuchung, Konservierung und Restaurierung, (Arbeitsheft der rheinischen Denkmalpflege, t. 64), Worms 2005.
  • Marc Steinmann, Die Westfassade des Kölner Domes. Der mittelalterliche Fassadenplan F. Köln 2003
  • Rolf Toman (red.), Gotyk – architektura, rzeźba, malarstwo, Köln 1998.
  • Arnold Wolff, Kölner Dom, Köln 1995
  • Frank Günther Zehnder (red.), Stefan Lochner, Meister zu Köln. Herkunft – Werke – Wirkung. Katalog wystawy w Wallraf-Richartz-Museum, Köln 1993.

[edytuj] Linki zewnętrzne

link=commons:Kölner Dom

Kolonia – Katedra św. Piotra i NMP w Kolonii Kategoria:Katedra w Kolonii Kategoria:Obiekty z listy dziedzictwa UNESCO w Niemczech Kolonia Kategoria:Sanktuaria maryjne

<span id="interwiki-he-fa" />

ar:كاتدرائية كولونيا be:Кёльнскі сабор bg:Кьолнска катедрала ca:Catedral de Colònia cs:Kolínská katedrála da:Kölner Dom de:Kölner Dom et:Kölni katedraal el:Καθεδρικός Ναός της Κολωνίας en:Cologne Cathedral es:Catedral de Colonia eo:Katedralo de Kolonjo fa:کلیسای جامع کلن fr:Cathédrale de Cologne gl:Catedral de Colonia ko:쾰른 대성당 hr:Kölnska katedrala id:Katedral Köln it:Duomo di Colonia he:קתדרלת קלן ka:კელნის საკათედრო ტაძარი la:Ecclesia cathedralis (Colonia Agrippina) lt:Kelno katedra li:Dóm van Kölle hu:Kölni dóm nl:Dom van Keulen ja:ケルン大聖堂 no:Kölnerdomen nn:Kölnerdomen pt:Catedral de Colônia ksh:Kölner Dom ro:Domul din Köln ru:Кёльнский собор simple:Cologne Cathedral sk:Kolínsky dóm sr:Келнска катедрала fi:Kölnin tuomiokirkko sv:Kölnerdomen ta:கொலோன் கதீட்ரல் th:มหาวิหารโคโลญ tr:Köln Katedrali uk:Кельнський собор vec:Domo de Cołogna vi:Nhà thờ chính tòa Köln zh:科隆主教座堂

Szukaj hoteli

To zdjęcie nie jest wyświetlane od Źródło.

Wskazówki i porady

Nidal Sadeq
Nidal Sadeq 26 June 2013
125
No.1 sightseeing point in Germany with over 20.000 visitors per day: the Cologne Cathedral. Go see the largest Gothic church in Northern Europe & continue your discovery tour in the inner city.
Best Western Germany
Best Western Germany 27 September 2011
56
This is one of Germany´s most famous landmarks and a MUST see. Climb the 533 steps to the South tower for some impressive views of the surroundings and make sure to visit the treasure chamber.
Heidi
Heidi 30 July 2010
33
Amazing view after climbing 533 steps!
Patrick
Patrick 19 December 2009
16
Switch off your mobile when you go inside.
Bobba
Bobba 14 June 2010
11
Come to see it at night!
klemens skibicki
klemens skibicki 20 March 2013
8
Take your time for the most incredible historic building in germany!
BMW i
BMW i 10 November 2011
8
Not only is this Cologne's most famous landmark, but it is Germany's most visited. The cathedral took nearly 600 years to complete, but we're pretty sure it was worth it.
Darryl Young
Darryl Young 2 January 2011
8
This place is absolutely amazing. I've lived in Cologne for nearly a year now and each time I see it I'm blown away.
Baard Hansen
Baard Hansen 9 March 2010
8
A must-see place in Cologne. If you can, try walking up to the top of the Dom. Great view over the city. But not for people with fear of heights.
Markus Jakobs
Markus Jakobs 25 October 2009
33
mitten in Köln #hach
Anja Beckmann
Anja Beckmann 24 January 2010
25
Das Wahrzeichen meiner Stadt - gehört damit natürlich auf meine Top 12-Liste.
WeLL
WeLL 1 March 2013
14
Есть мнение, что Гауди за прообраз Саграды взял именно Кельнский собор. Подтверждаю, внешнее и внутреннее сходство имеется!
Anna Gladyshewa
Anna Gladyshewa 17 April 2012
10
Самое впечатляющее здание, которое я видела- старинное, огромное, безумной красоты и энергии
Dominik Simon
Dominik Simon 17 April 2010
10
Auf den Dom klettern (533 Stufen) - aber man wird mit einer tollen Aussicht belohnt
Magic M.
Magic M. 20 September 2010
8
Das zweithöchste Kirchengebäude Europas sowie das dritthöchste der Welt und Wahrzeichen der Stadt Köln (4. grösste Stadt Deutschlands), sollte man einmal im Leben besucht haben.
İlker Ucar
İlker Ucar 13 August 2014
7
Görmeden şehri terketmeniz imkansiz çünkü neredeyse şehrin her yerinden gözüküyor. Beklediğimden daha iyiydi, yakından çok daha görkemli.
Natalie Enokiantz
Natalie Enokiantz 30 March 2014
7
Главная достопримечательность Кельна. Можно побывать на самом верху - для этого есть отдельный вход. За Кельнским Домом (храмом) 2 музея.
Esra Melis Yeğin
Esra Melis Yeğin 2 January 2013
7
Çok kasvetli bi yerdi,,ama ben huzur bulmuştum.. Yalnız rengi açılmış sanki buranın.. AhahHh
FOCUS Online
FOCUS Online 26 February 2013
6
Pro Jahr zieht der Kölner Dom sechs Millionen Besucher an. Am meisten beeindruckt zeigen sich die Besucher von der Größe und vom Alter des Doms.
Anne Kriesel
Anne Kriesel 4 July 2012
6
Eines der schönsten Bauwerke der Welt für mich.

Loty do Kolonia

Odległości

477 km
Essen57 km
Frankfurt nad Menem153 km
Bruksela184 km
Rotterdam204 km
Amsterdam214 km